Węglowodany

Żywność zawierająca węglowodany to między innymi pszenica, brązowy ryż, owies, orzechy, nasiona, nasiona roślin strączkowych, owoce i warzywa. W procesie trawiennym wszystkie węglowodany ulegają rozkładowi na glukozę i inne cukry proste. Glukoza jest głównym paliwem organizmu – innymi słowy, jest związkiem, który dostarcza nam energii. Potrzebna jest też naszemu mózgowi, by mógł prawidłowo funkcjonować. Przy jej niedoborze mamy trudności z koncentracją i pamięcią, a na dodatek łatwo się irytujemy.
Jednak oddziaływanie węglowodanów na nasz organizm jest różne. Choć w układzie pokarmowym wszystkie ulegają w końcu rozkładowi na glukozę, w wypadku niektórych proces ten przebiega znacznie szybciej. Nazywamy je węglowodanami prostymi, a zalicza się do nich między innymi biały ryż, białą mąkę, białe pieczywo, biały makaron, cukier, pierożki, paszteciki, ciasta i ciastka. Podczas procesu oczyszczania ziarna w celu otrzymania białych produktów usuwa się z niego większość soli mineralnych i witamin. Eliminuje się też błonnik, w związku z czym tego rodzaju produkty zbożowe zachowują się w organizmie jak cukier, powodując gwałtowne wahania stężenia glukozy we krwi i wywołane nimi napady łaknienia. Co więcej, często mają jeszcze dodatek cukru. Po ich spożyciu możesz odczuwać gniew, zmęczenie i łatwo się irytować. Węglowodany proste wyczerpują twoje zasoby energii.
Węglowodany złożone (które nazywam zdrowymi węglowodanami) rozkładają się znacznie wolniej, po części dzięki zawartemu w nich błonnikowi. Błonnik spowalnia tempo trawienia, a tym samym szybkość uwalniania glukozy do krwiobiegu. Ponadto węglowodany z tej grupy zachowują wartościowe składniki odżywcze. Rezultat: podtrzymują wysoki poziom energii.
Jeśli chcemy funkcjonować optymalnie, nasze stężenie glukozy we krwi może się wahać tylko w bardzo wąskim zakresie. Tymczasem węglowodany proste szybko się rozkładają i gwałtownie zwiększają stężenie tego cukru. Wyjaśnia to, dlaczego po zjedzeniu kawałka biszkoptu można czuć się bardzo najedzonym, ale już wkrótce potem następuje spadek energii i pogorszenie nastroju. W efekcie ta grupa węglowodanów powoduje osłabienie naszego organizmu.
Natomiast węglowodany złożone uwalniają glukozę do krwiobiegu stopniowo, a tym samym nie podnoszą zbyt szybko jej stężenia, które utrzymuje się w dopuszczalnych granicach. W związku z tym dobrze odżywiają organizm i podnoszą poziom energii.
Wniosek: węglowodany proste są złe, a węglowodany złożone – dobre.

Dobre źródła węglowodanów złożonych:

  • Pełne ziarno: brązowy ryż, dziki ryż, komosa ryżowa, proso, kasza gryczana, amarant, owies, żyto, jęczmień, pełne ziarno pszenicy, orkisz i kamut.
  • Nasiona roślin strączkowych: ciecierzyca, soczewica brązowa, zielona i czerwona, soczewica „Du Puy”, fasola adzuki, różne odmiany białych i kolorowych ziaren fasoli, zielone ziarna fasoli.
  • Warzywa: słodkie ziemniaki, marchew, brukiew, pasternak, dynia, kabaczek, rzepa, kalafior, zielony groszek, kukurydza cukrowa, bób.

Dobre źródła korzystnych węglowodanów prostych:

  • Owoce: jabłka, gruszki, wiśnie, czereśnie, truskawki, jeżyny, maliny, borówki amerykańskie, śliwki, papaje, ananasy, mango, banany, brzoskwinie, nektarynki, morele.

Węglowodany proste, których należy unikać lub ograniczać ich spożycie:

  • Produkty z rafinowanego ziarna: biała mąka, białe pieczywo, biały makaron, biały ryż, biała mąka kukurydziana.
  • Cukry: biały cukier, brązowy cukier.
  • Ciasta, ciasteczka, wyroby cukiernicze, cukierki, czekoladki, paszteciki, bułki, słodkie bułki, tarty.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *